Eerder bij: "Imposters"...
Ik doe de deur open, en er zijn die twee kerels, en ze zoeken Cece.
Ik ben over haar heen.
Met mij is het prima.
Dit is mijn auto!
Met wat ik van haar weet, en wat jullie van haar weten,
vinden we misschien wel een aanwijzing omtrent wie ze werkelijk is.
Jongens, St. Agnes Academy in Pottsville, Pennsylvania.
Dit was haar school. - Pottsville, we komen eraan!
Ja! - Ja!
Gary Heller, directeur van de "Pacific Bank and Trust".
Moet ik verliefd worden op deze kerel?
Zijn grote hobby is darten.
Mijn God!
Gary is en mietje, oké.
Blijf praten, Freddy. - Jezus!
Ben ik de enige die denkt dat er iets mis is met deze klus?
Het enige wat mis is, is Maddie's concentratie.
We liggen precies op schema.
Ik heb het je gezegd, ik regel het morgenavond.
Gary... - Nee.
Ik wil de dingen niet overhaasten.
Een beetje gecompliceerd.
Sommige dingen kunnen behoorlijk simpel zijn.
Alles wat je hoeft te doen, is open staan.
Het spijt me, ik kan het niet op dit moment.
Wordt ze afgeleid?
Misschien moet ik Lenny Cohen sturen.
Lenny Cohen is niet nodig.
Klaar voor het moment van je leven? - Ik dacht dat het alleen maar lunch was.
Ben je klaar voor de beste lunch van je leven?
Dus het is "fourth down" en 17, ja, een minuut op de klok, geen time outs meer over.
En jullie staan een velddoelpunt achter? - Nee, lieverd.
We staan er vijf achter, we moeten in de "end zone" komen.
Jezus. - Echt waar.
Nee.
Probeer de volgende.
Probeer een andere.
Wacht, wacht, stop, stop, ga terug.
Dáár.
Maddie Jonson.
Mijn God.
Dus ze sturen een defensieve speler en de bewakers falen, dus ik ren naar links.
Ik zoek naar een ontvanger, maar ze zijn ingesloten.
Dus ik doe alsof ik gooi... de verdedigers happen, ik snij ze af naar rechts, en boem!
Daglicht.
Weet je zeker dat dit het is? Het ziet eruit als uit een horror film.
Het moet het zijn, het zijn de enige Jonsons in het telefoonboek.
Arlen en Margaret.
Maddie Jonson, dat is zó... Maddie Jonson.
Er zit geen "H" in Jonson, dat heb ik nog nooit gezien.
Misschien konden ze het zich niet veroorloven.
Man, ze is hier opgegroeid... in dit huis, heeft in die tuin gespeeld.
Ja, man, hoe kun je opgroeien in een huis als dit, en worden... zoals zij?
Kijk... dat moet Maddie's moeder zijn. - Ja, ik denk dat je gelijk hebt.
Ze lijkt me nogal droevig, ze kijkt droevig.
En deze? - Je lijkt helemaal niet op haar.
En wat dacht je van... haar? - Ik heb er nooit zo uitgezien.
Nou, levensdoel:
"vertrekken naar New York en beroemd worden," dat is goed.
Mijn doel is niet om beroemd te worden.
Juist. - Ik wilde succesvol zijn,
zeker, gerespecteerd en bewonderd om mijn werk, maar dat is niet hetzelfde als beroemd.
Ik denk dat alles wat Richard bedoelt hoe minder hoeven te verzinnen, hoe beter.
Ja dus, laat het zitten.
Jouw naam is Jennifer Sherman, je zat in de Franse club, net als Maddie,
en voorzitster van het "niet roken" initiatief.
Ja, maar wat als Jennifer Sherman nog steeds hier woont,
of dat ze dood is, of... - Jenny, het heet "research".
Daarom heeft God Facebook uitgevonden. - Jongens... ze gaat parkeren.
Het lijkt op salon dag voor mevrouw J.
Oké... laten we een plan maken.
Dus... een vraag.
Waarom bankieren?
Het is een inkomen, en er zijn overal banken,
zodat ik gewoon kan inpakken en gaan, elke paar jaar, als ik dat zou willen.
Ja, maar waarom zou zo'n slimme, mooie vrouw, altijd de behoefte voelen, om te blijven trekken?
Wie weet? Misschien ben ik wel ergens voor op de loop.
Maar serieus, word je niet eenzaam? Steeds weer mensen ontmoeten, en dan...
verder trekken? - Soms,
maar alleen omdat iets tijdelijk is, betekent dat niet dat het niet echt is.
Kan ik je een vraag stellen? - Wat je maar wilt.
Is het vreemd om niet te hoeven werken?
Nou, ik móet wel werken. - Je verhaal verandert.
Nou, wacht, wacht, wacht, laat ik het anders zeggen.
Ik ben niet financieel gedwongen om te werken. - Maar ik moet werken.
Weet je, ik werk graag, in feite, dingen doen, dingen leren.
Weet je, ik ben niet goed in het niets doen.
Echt waar? Familie barbecues, extravagante lunches met nieuwe maatjes...
Mij lijkt dat jij het voor elkaar hebt, maatje.
Nou, misschien, misschien, maar ik mag mijn nieuwe maatje niet kussen.
Nou, je kunt niet alles hebben. - Nee, kennelijk niet.
En wat voor soort gevoel? - Ik weet het niet.
Maar het is net alsof, alsof het... dat het allemaal waardeloos is geworden.
Oudere mensen voelen zich vaak zo, Meg.
Ik ben geen "ouder mens." - Jonge mensen zien gewoon een Wereld,
die opwindend is, en ze kunnen niet wachten om er achter te komen.
Dus ze laten zich tatoeëren en gaan op avontuur. - Excuseer me... mevrouw Jonson?
Maddie's moeder? - Nou dat kan zijn, en wie bent u?
Jenny Sherman... ik zat in Maddie's jaar op St. Agnes.
We zaten in de Franse Club, we liepen altijd naar huis, samen.
Jee, je bent Kelly Sherman's dochter, nietwaar?
Ja, dat ben ik.
Dat was zoiets verschrikkelijks met jouw moeder, het spijt me zo.
Wat... wat gebeurde er met je moeder?
W...was het kanker, of een auto? Ik... ik kan het me niet herinneren.
Lieverd... je hoeft er niet over te praten, oké?
Margaret, kom no...
En hoe is het met Maddie? - Ze is druk.
Erg druk, Barbara, kun je het afmaken? Hoe lang nog?
Oké, dank u zeer, voor uw hulp, ik waardeer het, goed.
Jen, geen goed nieuws, de visums zullen niet eerder klaar zijn dan overmorgen.
Dus het lijkt erop, dat we... excuseer me, dames, het spijt me van de storing.
Dit is mijn man, Channing.
Channing, dit is mevrouw Jonson.
Haar dochter Maddie en ik gingen samen naar de Middelbare School.
Wauw. - Ja.
Hoi, hallo. - Evan.
Dat is jouw broer's naam, tóch?
Wat doet hij?
Evan woont nog steeds met zijn vriendin in Florida... de West Kust.
Hij post prachtige foto's op Facebook.
En kom jij... kom jij uit deze omgeving, Channing? - Dat zou ik willen, maar, nee.
We zouden eigenlijk naar Havanna vliegen, vandaag, voor een zakelijke conferentie.
We werden lastig gevallen met enkele visumkwesties.
Dus het lijkt erop, dat we hier vastzitten voor een uur of 36.
Ik heb een kamer voor ons geregeld in de Shady Lane Inn voor vannacht,
met een... tweepersoons bed. - Waarom nodig je ze niet uit voor de lunch?
Jullie kunnen dan over vroeger praten. - Dat is aardig van u...- Nee.
We willen u geen ongemak bezorgen. - Het zou erg goed voor je zijn.
Haar Arlen is niet... in orde. - Niet in orde? Zo kun je het ook zeggen.
Kom maar langs, en je kunt me verhalen over Maddie vertellen, en een oude meid gelukkig maken.
Wel... - Oké, ja.
Dat zou leuk zijn. - Dat zou geweldig zijn. - Half een precies, jullie kennen het adres, ja?
En... en jullie twee hebben toch niet een van die maffe voedsel allergieën,
of zo, wel? Omdat ik kook wat ik kook, en dat is alles wat ik kook.
Oké. - Oké.
Geweldig. - Goed, bedankt, dame.
We zien u morgen. - Dag.
Leuk je ontmoet te hebben, Barbara. - Barbara, doe je tong weer in je mond.
Mijn God.
Oké, Jenny, Channing, hoe hebben jullie elkaar ontmoet?
We hebben elkaar ontmoet bij onze vriend Ezra z'n verjaardagsfeest.
Verjaardagsfeest. - We hadden hetzelfde cadeau voor elkaar.
Wauw, dat lijkt op voorbestemming, en wat was het cadeau?
Kunstboek Rothko. - Scotch, Single malt.
Scotch. - Roscoe's.
Oké, erg leuk, maar vergeet niet, God leeft in de details. - Ja?
Ik dacht dat hij in het Midden-Oosten woonde. - dat is grappig, je bent grappig.
Oké, Jenny, wat doe je voor de kost? - Ik beheer een kunstgalerij in Tucson.
Ik kies de kunstenaars uit, en ben curator van de tentoonstellingen.
Channing, wat doe jij? - Ik ben een tweede termijns Staats Senator.
Wauw! - Wat? - Dat zijn we helemaal niet overeengekomen.
Dat is... - Waarom niet?
Alice deed... - Omdat niemand zou geloven dat jij
een verdomde Senator bent. - Wat?
We moeten zo dicht mogelijk bij de waarheid blijven... minder complicaties, minder vergissingen.
Het is erg simpel - Hoe dan ook, we moeten gaan.
Oké, achterdeur kwart over een, precies... niet vergeten, Jenny, Channing,
Jullie zijn een prachtig stel.
Bedankt. - Succes.
Bedankt, liefste.
Wat doe je? Waarom raak je me aan? - Ik open de deur voor je, lieverd.
Je opent de deur voor me?
Kom op, jongens, kom niet te laat. - Zie je deze gek?
En je maakt je altijd zorgen over haar, Max.
Je bent de hele dag bij haar in de bank, doet ze haar werk, ja, of nee?
Ik denk van wel. Maar is haar hoofd bij het spel?
Ze zei dat ze niet rotzooit met die vent in het café, maar,
Heller had al binnen moeten zijn, nu, het is het makkelijkste doelwit wat we ooit hadden.
Misschien is hij gecompliceerder dan het lijkt.
Wat bedoel je? - Wat weten we nu echt over Gary Heller?
Alleen wat we hebben in het dossier van de "Doctor".
Ik ben in zijn computer geweest, maar tot dusver is er niets opgedoken, hoe zit het met jou,
heb jij iets in het huis gevonden? - Nee, niets.
Wat is dan het probleem? - Ik weet het niet, gewoon een gevoel, denk ik.
Ik blijf me afvragen waarom de "Doctor" hem uitgekozen heeft.
Je had een gevoel, weet je, als iedereen nu gewoon zijn werk deed,
en stopte met inzitten over hun verdomde gevoelens...
Gevoelens zijn niet altijd slecht, Max, weet je.
Soms worden ze gekwetst, maar...
Ik heb het over vermenging van gevoelens, en werk.
Ik weet het.
Luister, ik bedoel alleen... - Ik meen het, hou op.
Goed, goed, we moeten deze vent gewoon binnenhalen, en snel.
Dat zullen we, Maxie... dat doen we altijd.
Dat was de plezierigste middag, die ik had in een hele, hele lange tijd.
Goed.
Behalve de barbecue, die was ook heel plezierig.
Dan ontdek ik een patroon, hier.
Mij en jou staat gelijk met plezierig? Dat bevalt me.
Oké, oké.
Je hebt gelijk, ik wil je graag leren kennen.
Weet je? Je hebt gelijk, je gáát me leren kennen.
Maar ik ga jou helemaal niet zo leren kennen.
Behalve het feit, dat ik weet dat je niet graag over jezelf praat.
Vraag me wat dan ook, schat.
Ik ben een open boek. - Favoriete kleur?
Is dat het? Is dat jouw grote vraag?
- Dat is het. - - Saffron.
Dat had ik moeten weten.
Verjaardag? - 25 oktober.
Schorpioen, en het is bijna zover.
Ja. - De laatste.
Vind je me aantrekkelijk? - Wat? Wat?
Wacht, is dit grappig? - Ja... ja, het is grappig.
Ik besprong je bijna in die koffie zaak, de eerste keer dat we elkaar ontmoetten.
Nou, dat is een opluchting.
Maar ik weet niet of ik in staat zal zijn, om alleen maar jouw vriend te zijn.
Vertel me eens iets... als ik gewoon een klein beetje langer wacht,
kun je het dan misschien zien gebeuren?
Jezus Christus, man, wat doe je verdomme?
Hé, hoi. - Hoi.
Wat... wat gebeurt er hier?
Wat? Niets bijzonders, dit is Patrick, mijn vriend.
Patrick, dit is mijn baas en vriend Gary Heller.
Ja, we komen net terug van de lunch. - Lunch? Goed, leuk, dat is goed.
Ik... ehm, ik kwam langs, omdat ik dit voor je gekocht heb.
Na onze nacht samen, onlangs, dacht ik dat je ze leuk zou vinden, het zijn darts.
Handgemaakt, niet goedkoop, zoals die in de pub. - Heel erg bedankt, dat is zo attent.
Zo ben ik, "meneer attent".
We hebben samen darts gespeeld's nachts, ik... ik leer haar darts te spelen.
Speel jij ook? - Een enkele keer.
Ik ben er niet goed in. - Ja, waarschijnlijk niet veel tijd, hè?
Je gaat vast naar de sportzaal, gewicht heffen, gespierd raken en zo.
Gespierd, ja, zoiets. - Zoiets als wat?
Hé, Gary, kom nou, we waren gewoon... - Weet je wat? Ik moet weg.
Leuk je ontmoet te hebben, Gary.
Dag Saffron.
Wat was dat verdomme?
Waar heb je het over? - Wat?
Je was net ongelooflijk onbeleefd tegen hem.
Onbeleefd? Wil je het over onbeleefd hebben?
Ik... ik kom hier aanrijden en een vreemde kerel raakt jouw gezicht aan.
Ja, hij is mijn vriend, Gary, hij is mijn vriend. - Je bent hier, zeg maar, een maand?
Je maakt een hoop mannelijke vrienden, niet?
Alleen omdat wij één gênant diner hadden, en jij m'n tiet pakte, geeft jou niet het recht
om een klootzak te zijn, en mij in verlegenheid te brengen bij mijn vrienden.
Je kunt niet gewoon maar een dart in iemand's gezicht duwen, telkens als iets je niet bevalt,
als een of andere Neanderthaler, ik bedoel...
Het spijt me. - Nee, het... het spijt míj!
Wacht.
Gary, wacht even.
Gary, wacht.
Gary!
God... God verdomme.
Mijn God.
Hallo.
Hoi.
Hallo. - Deze zijn voor u.
Hemel, dank je.
Ehè. - Kom binnen, kom binnen.
Arlen! Arlen!
Hij moet een tukje aan het doen zijn.
Ehm, hij brengt meer tijd door met slapen dan met wakker zijn, dezer dagen.
Help me met het eten op tafel zetten, Jenny... weet je, je bent veel mooier dan je was.
Gewoontjes is een woord om te beschrijven hoe je er uitzag in je jeugd,
wat waarschijnlijk de reden is, waarom ik je niet herkende.
Waarschijnlijk.
Weet u, ik heb nooit van feta kaas gehouden, mevrouw J. dit is voortreffelijk.
Je eet als een atleet, en ik bedoelde dat niet als compliment.
En jij eet als alle meiden tegenwoordig.
Wat betekent, dat je niet eet. Daarom heb je geen buste of een kont.
Ik... ben een goede eter, ik heb alleen dieet problemen. - Heh.
Deze is, ehm, van de afgelopen lente, hij is van een zigeunerdorp buiten Belgrado.
Het was haar laatste post.
Ze is nu al zes jaar bij UNICEF aan het werk.
Ze is overal geweest, en ze stuurt mij altijd een ansichtkaart.
Of een snuisterij, dat is leuk, vind ik.
Deze... - Het is allemaal gefotoshopped.
Dit is van haar tijd in Ghana.
Kijk... een duimpiano. - Wauw.
En als ze niet ergens geplaatst is? - Houston, van alle plaatsen.
Ik ben er nooit geweest, maar toch, ik blijf hopen dat ze... iemand zal vinden,
zich vestigt, en ergens thuis is. - Ik wed dat u haar mist.
Wel, ze komt op bezoek met Kerstmis, en we e-mailen.
En e-mailen, is niet hetzelfde als een echte brief schrijven,
maar het is beter dan niets, denk ik.
Ik bedoel, ik... ik vond haar altijd zo... geheimzinnig.
Ik denk dat zij een van die mensen was, die in haar hoofd leefde met haar dagdromen.
Ze had niet veel vrienden, ze ging niet uit dansen.
Ik moedigde haar altijd aan, en dan knikte ze, maar dan gebeurde er nooit veel.
Toen trok ze de Wereld in en... nou, soms lijkt het wel, alsof ze nooit hier was.
Het is alsof, wanneer mensen je verlaten, soms de herinneringen gewoon niet genoeg zijn.
Je zou willen, dat je er meer mee kon doen. - Dat is juist... dat is absoluut juist.
Ik vond altijd, dat ze een hele goede vriendin was.
Waar is uw toilet?
Gewoon in de gang. - Bedankt.
Ja, ik denk dat jij een hele goede Senator zou zijn, je bent knap, je kunt goed praten.
Hoe doet Senator Channing het? - Verrassend goed.
Luister, ze e-mailt met Maddie, dus je moet haar computer zoeken, of haar GSM.
Maar hoe moet ik dan... - Doe het gewoon!
Oké, prima.
Arlen? Kom je naar beneden?
Dit gebeurt er, wanneer je met een geest leeft... je begint dingen te horen.
Hé, wat gebeurt er? Wat doe je hier? - Het spijt me, meneer, ik ben... ik ben...
ik... ik ben een vriend van Maddie. - Ik weet wie je bent.
Je mag niet in haar kamer zijn vóór het schoolfeest, domoor.
Kom binnen, kom mee, we moeten praten.
Hé, kom op, hier zitten.
Ja... en, zijn jouw bedoelingen eerbaar?
Ehm, ik... - Ik maakte maar een grapje, maatje.
Natuurlijk zijn ze niet eerbaar, denk je dat ik altijd oud geweest ben?
Nee, dat denk ik niet.
1964... Susie Carson, Buick Electra... man.
Ik moest dat rotding terug klappen. - Pardon?
Je weet wel, de... de hendel... de... de stoel, de... in de auto, de zitting.
De bestuurdersstoel. - Dat is het ja.
Ja.
Ik moest dat rotding terugklappen.
En, wat doe je hier?
Ik... ik neem Maddie mee naar het schoolfeest. - Dat wist ik.
Zijn jouw bedoelingen eerbaar? Hou je van lezen?
Dat doe ik, ja. - Ja?
Nou, boeken zijn gewoon, weet je,
ze maken je droevig, ze vullen je hoofd en dat alles.
Ik weet het niet, ik vond zelf altijd, dat, ehm... - Blijf niet naar die verdomde telefoon staren!
Niemand be... belt er iemand?
Nee, luister naar mij. - Ik... ik luister.
Wie schreef dat boek, dat daar op jouw... op jouw... shit!
Op jouw... op jouw buik ligt, daar? - Henry Miller, het is de "Tropic of Cancer."
Goed, oké, lees het voor.
Hardop? - Ja, hardop.
Hard... op, hard. - Oké.
"Wanneer ik me realiseer dat ze weg is, misschien voor eeuwig verdwenen,
gaat er een grote leegte open en... ik voel dat ik val."
Dat klopt precies, jongen.
Wanneer Maddie weggaat, wanneer ze... wanneer ze de Wereld in trekt,
zal er een grote leegte... zich openen voor mij, en voor haar moeder.
Ehm, excuseer me... meneer? - Wat? Wat?
Maddie wil het wachtwoord voor uw telefoon weten.
Is Maddie thuis? - Ja.
Ja, ze is in haar kamer, zich aan het klaarmaken voor het schoolfeest.
Natuurlijk, natuurlijk. - Ehm, het wachtwoord?
Ik heb dementie, jongen, er is geen verdomd wachtwoord.
Geen wachtwoord... goede zaak.
Bedankt.
Precies op het moment als ik reik, om de laatste geglazuurde donut te pakken,
duwt Joanna me opzij en pakt hem!
Schei uit! - Ik weet het.
En in eerste instantie denk ik, "Och, laat haar...
want, ze kan tegen lunchtijd wel dood zijn".
Shit. - Juffrouw Keyes!
Ja? - Bekijk dit eens.
Wat... wat is het? - Je kunt er niet naar kijken, als je het niet opent.
Dit, wat is dit? - Een handtekening. - Fout!
Meneer Wang, weet u het verschil tussen een handtekening en een elektronische handtekening?
Ja, meneer. - Prachtig! Een competente persoon.
Heb ik je niet gevraagd om Janice McDermott's handtekening te vragen?
Ja. - En heb je die gekregen?
Is dat haar handtekening? - Nee.
Nee, hoe kunnen we verwachten dat de ontvanger van dit document erop vertrouwt,
dat dit werkelijk getekend is door Janice McDermott?
Vertrouwen is de basis van alles wat er gebeurt in deze instelling.
Dat was zó geweldig.
Nou, dank je, Margaret, het was fijn je te ontmoeten.
Nou, bedankt voor jullie komst, het was een leuke afleiding.
Mevrouw J.
Ze heeft geen idee, wie haar dochter is. - Na ruim twee uur daar binnen, wij ook niet.
Ik heb haar vader ontmoet, Arlen.
Hoe was hij? - In, en uit de realiteit,
achtervolgd door de herinnering aan zijn dochter, dus... zo'n beetje net als wij.
Maar ik heb wél dit. - Nu kunnen we haar opsporen via haar IP adres.
Oké, wacht even, "Mr. Robot", we pakken mevrouw J's GSM niet af.
Dit zijn geen rijke mensen, of klootzakken.
We zijn één e-mail verwijderd van te weten te komen waar Maddie is.
Kom op, Richie, ik ben uitgehongerd, we kunnen hem later teruggeven.
Noem me niet zo, mevrouw J. was echt aardig, en ze leerde me wat over feta kaas,
dus beloof me dat we dat gaan doen.
Zeg het, jullie allebei.
Oké, we beloven het. - Beloofd.
Met feta erbij, brengen we de telefoon terug.
Kunnen we nu gaan? - Ik rijd.
Bijrijder stoel.
Een goede vergadering, het spijt me nog eens va...
Shit.
Viv? - In de keuken!
Ik ben net klaar.
Alles klaar, voor vandaag, ik zie u de volgende keer.
Ik wil dat je even blijft, in feite.
Ik blijf? - Ik had een echte rotdag.
En ik wil gewoon zitten, en met je praten, zoals we dat steeds doen.
Ja? Het... het spijt me heel erg, misschien kan ik morgen?
Nee, nu zou beter zijn.
We nemen wat te drinken... hou je van Gin?
Maddie? Ik ben in de keuken.
Niet weglopen, schat, weet je, de "Doctor" houdt niet van jagen.
Ik ook niet.
Hallo, Maddie, ik ben Lenny Cohen.
Hoi. - Weet je wie ik ben?
Natuurlijk. - Goed, laten we gaan eten.
Waarom ben ik hier? - Hoe ben je binnen gekomen?
Beantwoord geen vraag met een vraag, dat is onbeleefd.
Nou, ik vroeg me alleen af, of... - Neem een hap van je omelet.
Je bent maar een klein dingetje, nietwaar? Kom op schat, eet.
Je vroeg me hoe ik binnen gekomen ben.
Ja.
Je weet heel goed dat, hoe ik hier binnen gekomen ben, irrelevant is.
Want... hier ben ik, waaróm ik hier ben, dat is jouw echte zorg.
Oké, wáárom ben je hier?
Je bent weer onbeleefd, ik vroeg het jóu, jij vertelt het mij.
Ik weet het echt niet... Heller... komt goed.
Weet je, hij is een wat grotere uitdaging, dan we verwachtten.
Ehm, hij is humeurig, moet ik je zeggen, maar ik heb een kalmerend effect op hem,
wat zo'n beetje de aanpak was die ik volgde, in plaats van de voor de hand liggende verleiding.
Hij is de soort man die... - Ik ben van gedachten veranderd.
Stop met praten.
Waarom ben ik hier?
Ik weet niet... heeft het iets te maken met... Max, of Sally?
Ik bedoel, iedereen lijkt zo geprikkeld, dus...
Nee, nee.
Maddie?
Vertel me van Patrick Campbell.
Hij is een vriend die ik maakte in de koffie zaak, tegenover de bank.
Ja, dat weet ik, vertel me over hem.
Er is niet veel te vertellen, leuke vent, leuke familie.
Slim.
Heb je zijn familie ontmoet?
Ik... heb er enkele ontmoet tijdens de barbecue die hij hield in zijn huis.
Het was echt leuk en onschuldig. - Ik ben blij dat je dat denkt.
De "Doctor" denkt van niet.
Hij denkt dat het niet onschuldig is om tijd door te brengen met iemand die niet je doelwit is.
De "Doctor" denk dat het niet onschuldig is,
dat... terwijl je werkt, terwijl hij je betaalt om het ene te doen, je in feite iets anders doet.
Het lijkt de "Doctor" totaal niet onschuldig. - Oké, ik kan begrijpen, hoe...
Neuk je hem? - Nee!
Absoluut niet, zelfs niet een beetje. - Zelfs niet een beetje?
Dat is grappig. - Ik bedoelde alleen maar dat...
Je weet wat ik bedoelde, ik bedoelde gewoon... - Wil hij je neuken?
Weet je, hij... hij wilde, romantisch worden, maar ik heb heel duidelijk gezegd,
dat, dat niet ging gebeuren. - Wil je hem neuken?
Waarom... waarom hebben we eigenlijk deze discussie?
Een knappe vent, slim, leuke familie... lijkt mij tamelijk neukbaar.
Nou, ik heb het niet gedaan, en ik ga het niet doen, dus...
Ik vroeg of je het wilde... meer "to the point", neuk jij Gary Heller?
Nog niet, nee. - Ook niet een klein beetje?
Wil hij jou neuken? - Hij lijkt geïnteresseerd, ja.
Wel... ik hoorde dat hij kwaad op je was, vandaag.
Dat was een werkgerelateerd misverstand.
Ik... ik kan je verzekeren, het... het is echt geen groot probleem.
Maddie, je doet je werk niet, het is een groot probleem.
Dat klopt niet, ik... ik denk dat ik...
Het is niet eens een vraag, de "Doctor" stuurt mij als mensen hun werk niet doen,
en... ik ben hier, nietwaar?
Ja. - Dus nog een keer.
Waarom ben ik hier?
Omdat ik... mijn werk niet doe. - Ja, dat klopt.
Omdat jij, je werk niet doet.
Dus ik ben hier. - Oké.
En ik blijf hier, totdat jij je werk doet.
Oké - Hou op met "oké zeggen."
Het is irritant.
Weet je wat zo geweldig is aan de "Doctor"?
Hij begrijpt echt dat we allemaal onze vakgebieden hebben.
Hij is zo goed... meesterlijk, in feite... om ons te laten werken aan wat we het beste kunnen.
En, Maddie, jij bent echt goed in je werk. - Dank je, dat is fijn om te horen.
Ik ben ook heel erg goed in mijn werk. - Ja... dat ben je vast.
Mijn werk begint, wanneer jij faalt het jouwe te doen.
Ja? - Ja.
Dus... laat me wat dingen zeggen om je te helpen, overal waar je naartoe gaat,
alles wat je doet, alles wat je denkt, moet gaan over het doen van je werk.
Dus haal Heller binnen, ga met hem naar bed, trouw met hem, en verdwijn.
Je kent het spel, doe gewoon je werk.
Ik begrijp het. - En Patrick Campbell?
Niet bruikbaar voor dit doel.
Dus... dump hem.
Begrepen. - Begin vanavond.
Ja, dat doe ik.
Natuurlijk. - Goed.
Want... je wilt mij niet mijn werk zien doen, laten we het niet zover laten komen.
Kom schatje, eet.
Het ruikt goed, hierbinnen.
Hé, kunnen we in die cabine-y afdeling zitten?
Die is zo... - Cabine-y?
Ja. - Ja, ze zal niet kunnen vertellen wat het is.
Een app als "Tinder" of zo? - Nee, de app heeft een bug ingebed in de foto,
die zich aan de e-mail hecht. - Juist.
Wanneer Maddie hem opent, vindt de browser automatisch het IP adres en de locatie,
van het apparaat wat de e-mail ontvangt.
Betoverend.
Je lijkt op een... mooie zeekapitein, hier, als een Viking Prinses of iets dergelijks.
Wel, dank je, jullie serveerster komt zo hier. - Wacht even, jij bent niet de serveerster?
Nee, ik moet terug gaan om het dek te zwabberen bij de desk van de gastvrouw.
Argh, dat is klote, goed, maar wees geen vreemde, oké? Kom eens langs.
Werkt die lulkoek ook echt? - Het heet aardig zijn tegen mensen, goed?
Je zou het eens moeten proberen, brompotje. - Dus als we eenmaal het IP adres hebben,
kunnen we haar dan altijd vinden? - Of tenminste haar telefoon.
Wauw. - Cool, nog steeds geen vorderingen van "Jetpacks".
"Denk aan je... hoi, schatje..." - Hoe weet je dat mevrouw J. haar schatje noemt?
Het staat in die andere e-mail.
"Reed langs je school vandaag, dacht aan je, hoop dat alles goed is, zo ver weg, mis je, mam".
Nu hoeven we alleen maar te wachten tot ze hem opent.
Goed. - Jezus, ik ben uitgehongerd.
God, die lunch was een misdaad tegen de mensheid, geen wonder dat Maddie nooit thuis komt.
Hoi, excuseer me, hoi, kunnen we bestellen? - Ja meteen.
Dus ik had een waardeloze, klote dag, hoe is het met jou? Hoe was jouw dag?
Prima... weet u, ik maak het andere huis schoon, en dan dat van u.
Twee huizen zijn beter dan drie.
Drink. - Ja.
Nee, nee, je moet hem achterover slaan.
Achterover slaan? - Achterover slaan, als een neut.
Een.
Alsjeblieft, dat is beter, en, waar is dat andere huis?
Dat... huis, wat je schoonmaakt? - Het huis van Markinson, Forest Avenue.
Ik ken de Markinsons niet.
Maar weet je, ik denk dat ik ze wel wil leren kennen, misschien kan ik ze bellen, is dat oké?
Natuurlijk, in mijn Apple telefoon in mijn tas.
Ik pak hem. - Nee, nee, nee, blijf zitten.
Later.
We drinken er nog een.
Proost, "Nastrovia", of wat dan ook.
Het moet vreemd zijn, huizen van mensen schoonmaken, het is zo intiem.
Ik weet niet of ik het leuk zou vinden, ik weet het niet.
Het is niet zo slecht, het betaalt goed... - Weet je, als mijn moeder het huis verliet...
zou ik nooit haar spullen doorzoeken.
Alle andere kinderen in de buurt, die... die doorzochten de spullen van hun ouders.
En nu, weet je wat nu zo grappig is? Elke dag ga ik om met geld van mensen.
Weet je, het zijn maar getallen, maar het lijkt op sluipen door hun leven.
Ik kan me dat niet voorstellen. - Jij gaat door huizen van vreemde mensen,
ik ga door hun bankrekeningen.
Wie kunnen er nog meer gluren in de donkere hoeken van ons leven, hè?
Ik weet het niet.
Wat bedoel je, dat je het niet weet? Het is niet gecompliceerd.
Wie anders kijkt heimelijk naar dingen van andere mensen?
De tandarts die kijkt in onze mond. - De tandarts, ja, dat is goed, dat is intiem.
Maar weet je wie er nog veel intiemer is?
De dokter... ga jij naar de dokter? - Natuurlijk, hij is belangrijk.
Ben je onlangs nog bij de dokter geweest? - Nee, al een tijd niet.
Werk jij voor de "Doctor? - Nee, ik maak geen huis schoon van een dokter.
Wie ben je?
Meneer Heller, ik denk dat u misschien dronken bent, nu.
Ik ga, en ik...
Stop! Werk jij voor de "Doctor", jij Poolse teef? - Nee, meneer.
Gelul. - Nee.
Daar gaan we.
Lets interessants? - Nee.
Goed.
Oké, ben je klaar?
Klaar? - Ja, doe het.
Ik voelde nauwelijks iets! - Ja?
Je wordt goed, meneer Bloom, je wordt echt goed. - Dank je zeer.
Hoe gaat het, jongens? - Hé, man, moet je dit zien.
Ja, laat het me zien.
Wat?
Heb jij hem net in de gastvrouw gestopt? - Grof!
En als ik dat gedaan heb? - Ik kan het niet geloven.
Kom nou, je zag hoe ze naar me keek.
Wat moest ik dan doen? - Wat?
Waar, in het... in het toilet?
Hoe weet je dat eigenlijk? - Je weet het gewoon, man.
Je weet het gewoon, en nee, niet in het toilet,
perverseling, ze hebben zo'n kleine kast voor hun jassen. - Walgelijk!
Wie vroeg jou wat?
Weet je, voor iemand die kunstenares wil worden, heb je wel heel wat remmingen.
"Wil worden," maak je een geintje?
Jongens, kom op. - Ja, wat voor remmingen.
Wanneer was het de laatste keer dat jij seks gehad hebt?
Alsof ik dat jou zou vertellen.
Nou, je bent erg geïnteresseerd in wie ik neuk, en wanneer, maar jij wilt er niet over praten?
Kan ik je het rollen van het horloge laten zien? - Vertel het me, vertel het me.
Cece was hoe lang, twee jaar geleden?
Was zij de laatste keer? - Ik heb wel seks gehad in twee jaar.
Dat héb ik! - Oké, natuurlijk, als jij het zegt.
Willen jullie nog iets anders hebben? Dessert? - Ik denk alleen de rekening, dank je.
Overigens, de service hier was ongelooflijk. - Bedankt.
Mijn God, hij is net een stijve lul met een lichaam.
Nou, dat is grappig.
Mijn God, ze heeft hem geopend
Werkt het? - Wat gebeurt er?
Allemachtig.
Seattle... ze is in Seattle.
Seattle? - Je bent een genie.
Mijn God!
Goed werk. - Dus... nee!
Weg. - Goed.
Nou, laten we die telefoon terugbrengen naar mevrouw J. "pronto", jullie hebben het beloofd, ja?
Wat is er met jou aan de hand? - We zullen meer geld nodig hebben.
Om voor het eten te betalen? - Om voor Seattle te betalen.
En alles wat we daar moeten doen.
Maddie?
Ik maak dit in orde, ik beloof het. - Goed.
Want je zult me blijven zien, totdat het gebeurd is.
Goed? - Goed.
Hallo?
Meneer Heller?
Ga weg, hier.
Vertaling: Investigator